دلا خو کن به تنهایی                           که از تن ها بلا خیزد


_________________
مهم اين نيست كه در كجاي اين جهان ايستاده ايم .... مهم اين است كه در چه راستايي گام بر مي داريم

دور شو از برم اي واعظ و بيهوده مگوي                               من نه آنم كه دگر گوش به تزوير كنم

من ترک شراب ناب نتوانم کرد         خمخانه‌ی خود خراب نتوانم کرد
یک روز اگر باده‌ی صافی نخورم         ده شب ز خمار خواب نتوانم کرد

ديدمش خرم و خندان قدح باده  بدست                        و ندر آن آيينه صد گونه تماشا مي كرد
گفتم اين جام جهان بين به تو كي داد حكيم                   گفت آن روز كه اين گنبد مينا مي كرد
بيدلي در همه احوال خدا با او بود                                 او نمي ديدش و از دور خدايا مي كرد
اين همه شعبده خويش كه  مي كرد اينجا                    سامري پيش عصا و يد بيضا مي كرد
 گفت آن يار كزو گشت سر دار بلند                              جرمش اين بود كه اسرار هويدا مي كرد

دگر بیگانه ام با هر چه رنگ آشنا دارد                    که با بیگانگی از آشنای خویش بگسستم
ملالش می گرفت از مستی دیوانه وار من            ولی من بیگناهم نیز،گر دیوانه،گر مستم  


اخوان


_________________
تکتم قربانی

مرا عهدیست با جانان که تا جان در بدن دارم              هواداران کویش را به جان خویشتن دارم


_________________
مهم اين نيست كه در كجاي اين جهان ايستاده ايم .... مهم اين است كه در چه راستايي گام بر مي داريم

ماه مانند دختری عاشق
سر به دامان آسمان دارد
چشم او گرم گوهر افشانی است
در دل شب ستاره می بارد
گوییا درد دوری از خورشید
ماه را نیمه شب می آزارد

دگر ره شب آمد تا جهانی سیا کند        جهانی سیاهی با دلم تا چها کند


_________________
تکتم قربانی

دوستی با هر که بستم خصم مادر زاد شد                          آشیان هر جا گرفتم لانه ی صیاد شد

آن رفیقی را که با خون جگر بروردمش                                 روز مرگم بر سر دار آمده جلاد شد


_________________
مهم اين نيست كه در كجاي اين جهان ايستاده ايم .... مهم اين است كه در چه راستايي گام بر مي داريم

دل در این پیرزن عشوه گر دهر مبند         که این عروسی است که در عقد بسی داماد است

تاب بنفشه میدهد طره مشک سای تو              پرده غنچه می درد خنده دلگشای تو


_________________
مهم اين نيست كه در كجاي اين جهان ايستاده ايم .... مهم اين است كه در چه راستايي گام بر مي داريم